საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მცხოვრებ უცხოელთა რეგისტრაციის, პირადობის (ბინადრობის) მოწმობისა და საქართველოს მოქალაქის პასპორტის გაცემის წესის შესახებ
მუხლი 3. მე-3 პუნქტში 14 წლამდე და მეურვეობა-მზრუნველობის ქვეშ მყოფი პირის რეგისტრაციის განმცხადებელთა ჩამონათვალიდან ამოღებულია ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ტერიტორიაზე დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ადმინისტრაცია.
მუხლი 20¹⁵. ახალი 20¹⁵ მუხლის პირველი პუნქტი აუქმებს 2011 წლის 28 ივლისამდე გაცემულ მოქმედ არაელექტრონულ პირადობის მოწმობებს 2024 წლის 1 ივლისიდან, ხოლო მე-2 პუნქტი ადგენს, რომ სანაცვლოდ გაცემულ ახალ მოწმობაზე იგივე საიდენტიფიკაციო მონაცემები დაიტანება.
მუხლი 3. მე-3 მუხლს დაემატა მე-3 პუნქტი, რომელიც განსაზღვრავს, ვის განცხადებით ხდება 14 წლამდე პირის და მეურვეობის ან მზრუნველობის ქვეშ მყოფი პირის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით რეგისტრაცია.
მუხლი 3. მე-3 მუხლის პირველ პუნქტში „ძალადობის მსხვერპლი ბავშვის“ განმარტებაში მითითებული კანონის სახელწოდება ახლებურად არის ჩამოყალიბებული: დაემატა „ქალთა მიმართ ძალადობის ან/და“ და სახელწოდების მეორე ნაწილიდან ამოღებულია „ოჯახში“.
მუხლი 14. მე-4¹ პუნქტში ტერმინოლოგია შეიცვალა: ციფრული ხელმოწერის სერტიფიკატისა და დახურული გასაღების ნაცვლად მითითებულია კვალიფიციური ელექტრონული ხელმოწერის სერტიფიკატი და ელექტრონული ხელმოწერის შექმნის მონაცემები. მე-7 პუნქტის „ნ“ ქვეპუნქტში ავთენტიფიკაციის სერტიფიკატი დასახელებულია როგორც კრიპტოგრაფიული გასაღებების სერტიფიკატი.
მუხლი 11. მე-3 პუნქტში დროებითი ბინადრობის მოწმობა ახლა გაიცემა საერთაშორისო დაცვის მქონე პირზე, ხოლო მითითებული კანონი არის „საერთაშორისო დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონი.
მუხლი 12. მე-3 პუნქტში დროებითი ბინადრობის მოწმობა ეხება საერთაშორისო დაცვის მქონე პირს და მისი დამადასტურებელი ფუნქცია ახლა ჩამოყალიბებულია შესაძლებლობის ფორმით („შეიძლება ადასტურებდეს“).
მუხლი 15. მე-3 პუნქტს, რომელიც ლტოლვილის მოწმობის 3-წლიან ვადას ადგენდა, დაემატა წესი ჰუმანიტარული სტატუსის ან დროებითი დაცვის ქვეშ მყოფი პირის მოწმობის ვადაზე — იგი სტატუსის მოქმედების ვადას უკავშირდება.
მუხლი 17. მე-2 პუნქტში ლტოლვილისა და ჰუმანიტარული სტატუსის მქონე პირის ნაცვლად ახლა საერთაშორისო დაცვის მქონე პირი წარადგენს მხოლოდ საერთაშორისო დაცვის ფარგლებში მინიჭებული სტატუსის დამადასტურებელ დოკუმენტს და ფოტოსურათებს.
მუხლი 20¹. სამგზავრო დოკუმენტი 2¹ და მე-3 პუნქტებში მხოლოდ ლტოლვილის სტატუსის მქონე პირზე გაიცემა და ამოღებულია ჰუმანიტარული სტატუსის პირის პირადობის დოკუმენტის არქონის პირობა; 2² პუნქტში ვარგისობის წესი ახლებურად ჩამოყალიბდა, 2³ პუნქტით ჰუმანიტარული სტატუსის მქონე პირზე სამგზავრო პასპორტის გაცემა განისაზღვრა, ხოლო მე-3 პუნქტში ეს პასპორტი ტერიტორიული სამსახურების მეშვეობით გაიცემა.
მუხლი 20². 7³ პუნქტში ქვითრის წარდგენის მოთხოვნა დაკონკრეტდა პირთა კატეგორიების მიხედვით (სამსახურებრივი პასპორტი ან სამგზავრო დოკუმენტი − შესაბამისი პირი; სამგზავრო პასპორტი − ჰუმანიტარული სტატუსის მქონე პირი). 8³ პუნქტი მოიცავს სამგზავრო პასპორტის გაცემასაც და თანხმობის ნაცვლად სამინისტროს ცნობის წარდგენის საფუძვლებს მარტოხელა მშობლის შვილის შემთხვევას ამატებს.
მუხლი 20⁴. მე-7 პუნქტში გაუცემელი პასპორტის, სამგზავრო პასპორტისა და სამგზავრო დოკუმენტის 1 წლით შენახვისა და შემდეგ გაუქმება-განადგურების წესი ახლა პირდაპირ მოიცავს ჰუმანიტარული სტატუსის მქონე პირის სამგზავრო პასპორტს; დაზუსტდა ფორმულირება („შესაბამისი“, „ეს“, გადაცემის წესი).
მუხლი 20⁵. 20⁵ მუხლს დაემატა მე-9 პუნქტი, რომელიც იუსტიციის მინისტრს ბრძანებით ანიჭებს უფლებამოსილებას, დაადგინოს პასპორტის, სამგზავრო პასპორტისა და სამგზავრო დოკუმენტის შეცვლის, შეჩერებისა და გაუქმების დამატებითი საფუძვლები.
მუხლი 3. მე-3 მუხლის პირველ, მე-3, 3¹ და მე-6 პუნქტებში მიუსაფარი ბავშვისა და ძალადობის მსხვერპლი ბავშვის რეგისტრაცია და მოწმობის გაცემა შესაძლებელია მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს განცხადებით ან თანხმობით; მე-3 პუნქტიდან ამოღებულია თვითმმართველი ერთეულის რწმუნებული.
მუხლი 20². მე-4 პუნქტში მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს მიენიჭა უფლება, აღძრას შუამდგომლობა მიუსაფარ ან ძალადობის მსხვერპლ ბავშვზე პასპორტის გაცემის თაობაზე, ხოლო მე-8 პუნქტში ამ ბავშვებზე პასპორტი გაიცემა ასევე ამ ორგანოს თანხმობით.
მუხლი 20². 20² მუხლში ახლებურად ჩამოყალიბდა 2¹, მე-8, 8¹ და 8⁵ პუნქტები: შეიცვალა გადაწყვეტილების ვადები და დაემატა 3-დღიანი ვადა, თანხმობის გამოხატვის ფორმები, ერთი წარმომადგენლის თანხმობის საკმარისობის საფუძვლები და გადაწყვეტილების მიმღები სამსახური; დაემატა 9¹ პუნქტი ფორმის დამტკიცების შესახებ.
მუხლი 20⁵. 20⁵ მუხლს დაემატა მე-8 პუნქტი, რომლის მიხედვით თანხმობის გახმობისას საქართველოში მყოფ არასრულწლოვანზე ან მხარდაჭერის მიმღებზე გაცემული პასპორტი უქმდება.
მუხლი 20. მე-3 პუნქტში მონაცემებით სარგებლობის, გაცემისა და გაცვლის წესის დამდგენი აქტი სამი მინისტრის ერთობლივი ბრძანებიდან საქართველოს მთავრობის დადგენილებად შეიცვალა.
მუხლი 20¹³. მე-4 პუნქტში ნეიტრალური მოწმობისა და სამგზავრო დოკუმენტის გაცემისას ტერიტორიული სამსახურის ურთიერთობის წესი ახლა სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურსაც მოიცავს და ერთობლივი ბრძანების ნაცვლად მთავრობის დადგენილებით განისაზღვრება.
მუხლი 20². 20² მუხლის „ე“ ქვეპუნქტში მარტოხელა მშობლის შვილის ნაცვლად მიეთითება არასრულწლოვანი, რომელსაც არ ჰყავს მეორე კანონიერი წარმომადგენელი; მე-3 პუნქტში მარტოხელა დედის საფუძველი ამოღებულია, დაემატა მეორე წარმომადგენლის არყოლა და მხარდაჭერის მიმღებად ყოფნა, ხოლო ტერმინები მხოლობით რიცხვში გადავიდა.
მუხლი 20¹⁴. მე-3 პუნქტში „მარტოხელა დედის შვილობის“ საფუძველი შეიცვალა ფორმულირებით, რომ არასრულწლოვანს არ ჰყავს მეორე კანონიერი წარმომადგენელი; დანარჩენი ცვლილებები სიტყვების მხოლობით რიცხვზე გადაყვანაა („გარემოების“, „დოკუმენტით“, „მის“).
მუხლი 20². 20² მუხლის 8³ პუნქტი ახლებურად ჩამოყალიბდა: ცნობის წარდგენის საფუძვლების ჩამონათვალიდან ამოღებულია მეორე კანონიერი წარმომადგენლის ქმედუუნაროობა, ხოლო „სათანადო დოკუმენტებით“ გადატანილია სიტყვების „დადასტურება ვერ ხერხდება“ წინა ადგილიდან „ამ გარემოებების“ შემდეგ.
მუხლი 20¹⁴. დაემატა 20¹⁴ მუხლი სამი პუნქტით: პასპორტის გაცემა 2015 წლის 1 აპრილამდე ქმედუუნაროდ ცნობილ და შეუფასებელ პირზე წარმომადგენლის თანხმობით, ერთი მშობლის თანხმობის საკმარისობა მეორე მშობლის ასეთი სტატუსისას და სამინისტროს ცნობა არასრულწლოვანი ლტოლვილის ან ჰუმანიტარული სტატუსის მქონის სამგზავრო დოკუმენტისთვის.
მუხლი 20. მე-20 მუხლში ჩამოყალიბდა მე-2 პუნქტი, რომელიც აწესებს დოკუმენტების გაცემისა და უცხოელთა რეგისტრაციის წესის დამტკიცებას იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით, ხოლო საზღვარგარეთ მათი განხორციელების წესის, ვადებისა და ფარგლების განსაზღვრას — ორი მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით.
მუხლი 9. შეტყობინების ადრესატი ადგილობრივი თვითმმართველობის სამხედრო განყოფილების ნაცვლად გახდა მუნიციპალიტეტის გამგეობა/მერია (თბილისში — რაიონის გამგეობა), 10-დღიანი ვადა კი ეხება როგორც რეგისტრაციაში გატარებას, ისე მოხსნას.
მუხლი 20². 1¹ პუნქტში სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტის მიღების უფლების მქონე პირთა წრისა და გაცემის წესის განმსაზღვრელი აქტი პრეზიდენტის ბრძანებულებიდან მთავრობის დადგენილებად შეიცვალა; მე-10 პუნქტი, რომელიც გაცემის წესს პრეზიდენტის ბრძანებულებას უთმობდა, ამოღებულია.
მუხლი 11¹. 11¹ მუხლის არსებული ტექსტი გახდა პირველი პუნქტი, ხოლო დაემატა მე-2 პუნქტი, რომელიც სახელის, გვარისა და პირადი ნომრის შემცველ საკანონმდებლო დოკუმენტს პირადობის დამადასტურებელ დოკუმენტად გამოყენების საშუალებას იძლევა სააგენტოს ელექტრონულ ბაზაში გადამოწმების პირობით.
მუხლი 1¹. დაემატა 1¹ მუხლი, რომელიც განსაზღვრავს პირად ნომერს, მისი მინიჭების შემთხვევებს და მინიჭების წესის დადგენას ანიჭებს იუსტიციის მინისტრს.
მუხლი 3. მე-3 მუხლში ემიგრანტთა გამონაკლისი ემიგრაციის ნებართვას დაუკავშირდა, მე-4 პუნქტს დაემატა არასრულწლოვნის რეგისტრაციის წესი ფაქტობრივი საცხოვრებლის მიხედვით, მე-6 პუნქტში ასაკი „18“ შეიცვალა „1 6“-ით, ხოლო მე-16 პუნქტში ერთობლივი ბრძანების ორი მხარის დასახელება გადაკეთდა.
მუხლი 10¹. ნორმატიული ტექსტი არსებითად უცვლელია — განსხვავდება მხოლოდ პუნქტუაცია ან ფორმატირება.
მუხლი 20⁴. მე-5 პუნქტში შეჩერების წესი გავრცელდა პასპორტსა და ნეიტრალურ სამგზავრო დოკუმენტზე, შემჩერებელი აქტი პროკურორის დადგენილებიდან სასამართლოს განჩინებად შეიცვალა, ხოლო ბაზის დასახელებიდან ამოღებულია „სამოქალაქო რეესტრის“.
მუხლი 20¹³. დაემატა 20¹³ მუხლი, რომელიც აწესრიგებს აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონში ლეგიტიმურად მცხოვრები პირებისთვის პირადობის ნეიტრალური მოწმობისა და ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის გაცემას, გამორიცხვის შემთხვევას, გამცემ ორგანოს და კანონქვემდებარე რეგულირებას.
მუხლი 2. მე-4 პუნქტს დაემატა ელექტრონული მოწმობით საცხოვრებელი ადგილის სააგენტოს ბაზაში გადამოწმებით დადასტურების წესი და მე-4 და მე-5 პუნქტებში ორგანოთა ჩამონათვალიდან ამოღებულია „მმართველობის“ ორგანო; დანარჩენი ცვლილებები გრამატიკულია.
მუხლი 3. მე-6 პუნქტში კანონიერ წარმომადგენელთან ერთად რეგისტრაციის ასაკობრივი ზღვარი 16-დან 18 წლამდე გაიზარდა და სხვა მისამართზე რეგისტრაციის წესი ახლებურად ჩამოყალიბდა; ამოღებულია მე-14 პუნქტი საკონსულო დეპარტამენტის ყოველთვიური ინფორმაციის შესახებ; დაემატა მე-16 პუნქტი გადაწყვეტილებების გაცნობისა და მოწმობის გადაცემის წესის შესახებ.
მუხლი 4. მე-4 მუხლის პირველ პუნქტში რეგისტრაციის გასავლელად მიმართვა აღარ ეხება პირადობის მოწმობის მიღებას და 10 სამუშაო დღის ვადა ამოღებულია; მე-5 პუნქტი ვრცელდება სააღმზრდელო დაწესებულებაში მყოფ პირებზეც და მხოლოდ რეგისტრაციაში გატარებას ეხება, პირადობის მოწმობის აღება კი სავალდებულო არ არის.
მუხლი 5. მე-2 პუნქტში „საცხოვრებელი ადგილის არქონის“ კრიტერიუმი შეიცვალა შენობაში არცხოვრებით ან მისამართის იდენტიფიცირების შეუძლებლობით; დაემატა არასრულწლოვნის წესი და მისამართის გარეშე რეგისტრაციის 6-თვიანი ვადა, ვადის გასვლის შედეგებით.
მუხლი 8. ამოღებულია მე-8 მუხლის მთელი ტექსტი, რომელიც სარეგისტრაციო ბარათის შევსებასა და მასში აღსანიშნ მონაცემებს ადგენდა.
მუხლი 10¹. 10¹ მუხლს დაემატა ნორმა, რომ რეგისტრაციის უფლებამოსილებათა საზღვარგარეთ განხორციელების წესს იუსტიციისა და საგარეო საქმეთა მინისტრები ერთობლივი ბრძანებით ადგენენ.
მუხლი 10². დაემატა ახალი 10² მუხლი, რომელიც რეგისტრაციის ადმინისტრაციულ წარმოებაში მოწმეს ჩვენების მიცემას ავალდებულებს და ცრუ ჩვენებისთვის სისხლისსამართლებრივ პასუხისმგებლობას ადგენს.
მუხლი 13. მე-3 პუნქტში 10 სამუშაო დღის ვადა შეიცვალა მე-10 სამუშაო დღეს გაცემით ან დაჩქარებული წესით, საფასურის შესახებ კანონით დადგენილ ვადებში; დაზუსტდა, რომ 1 თვის ვადა მოქმედებს საზღვარგარეთ.
მუხლი 3. პირველ პუნქტს დაემატა განცხადების საფუძველზე რეგისტრაციისა და მოწმობის გაცემის წესი 14 წლის ასაკს მიღწეული პირისთვის, ხოლო მე-6 პუნქტში წერილობითი თანხმობა ელექტრონულადაც შეიძლება გამოიხატოს.
მუხლი 7. მე-2 პუნქტში რეგისტრაცია შეეხება საზღვარგარეთ მცხოვრებ მოქალაქეს, ხოლო საკონსულო აღრიცხვაზე დაყენება და მოხსნა გადატანილია ახალ 2¹ პუნქტში, სადაც აღრიცხვაზე დაყენებას სააგენტოც ახორციელებს.
მუხლი 14. დაემატა 3¹ პუნქტი, რომლის მიხედვით საზღვარგარეთ გაცემული პირადობის მოწმობა შეიძლება არ შეიცავდეს მე-3 პუნქტის „კ“ ქვეპუნქტის რეკვიზიტს.
მუხლი 16. პირველ პუნქტში მოწმობის მიღება ან შეცვლა დაკონკრეტდა საქართველოს მოქალაქის მოწმობით და წარსადგენ დოკუმენტებს დაემატა განცხადება-ანკეტა.
მუხლი 20. დაემატა 2¹ პუნქტი, რომელიც ელექტრონულად წარმომადგენლობითი უფლებამოსილების მინიჭების წესს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებას უთმობს.
მუხლი 20¹. მე-6 პუნქტი გადაფორმულდა და სამგზავრო პასპორტისა და სამგზავრო დოკუმენტის გაცემისას გამორიცხულია 20² მუხლის მე-7 და მე-8 პუნქტების ელექტრონული წარდგენის წესის გამოყენება.
მუხლი 20². 8¹ პუნქტის ტექსტში თანხმობის აღწერიდან ამოღებულია სიტყვა „წერილობითი“ და თანხმობა მითითებულია მე-8 პუნქტით გათვალისწინებული წესით გამოხატულად; სიტყვა „რეალიზაციისათვის“ შეიცვალა „რეალიზაციისთვის“-ით.
მუხლი 20². 20² მუხლის 8³ პუნქტში სამინისტროს სახელწოდება „ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტრო“ შეიცვალა სახელწოდებით „ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტრო“; ცნობის წარდგენის პირობები ნაჩვენებ ტექსტში უცვლელია.
მუხლი 3. მე-9 პუნქტს დაემატა დებულება, რომ საკონსულო თანამდებობის პირი ამ მოქმედებას დელეგირებული უფლებამოსილების ფარგლებში ახორციელებს. მე-10 პუნქტი ახლებურად ჩამოყალიბდა: სამოქალაქო რეესტრის სააგენტო ამოღებულია და საზღვარგარეთ რეგისტრირებულ მოქალაქეზე პირადობის მოწმობა გაიცემა მისი სურვილის შემთხვევაში.
მუხლი 7. მე-2 პუნქტში საზღვარგარეთ „მცხოვრები“ შეიცვალა „მყოფით“ და დაზუსტდა, რომ დიპლომატიური წარმომადგენლობა ან საკონსულო დაწესებულება საზღვარგარეთ მოქმედებს. დაემატა მე-3 პუნქტი საქართველოში მყოფი მოქალაქის საკონსულო აღრიცხვიდან სააგენტოს მიერ განცხადებით მოხსნის შესახებ.
მუხლი 10. მე-10 მუხლი ახლებურად ჩამოყალიბდა: დადგენილია, რომელი ორგანო და რა შემთხვევაში ხსნის გარდაცვლილს რეგისტრაციიდან, მათ შორის უცხო ქვეყნის ორგანოებისგან დიპლომატიური არხით მიღებული შეტყობინებით. რეგისტრაციის წესის განმსაზღვრელი ნორმა გადავიდა 10¹ მუხლში.
მუხლი 13. პირველ პუნქტში საზღვარგარეთ მოწმობის გაცემასა და შეცვლას ახლა თავად დიპლომატიური წარმომადგენლობა ან საკონსულო დაწესებულება ახორციელებს დელეგირებული უფლებამოსილების ფარგლებში. მე-2 პუნქტში ბლანკებით სააგენტო საგარეო საქმეთა სამინისტროს უზრუნველყოფს.
მუხლი 14. მე-14 მუხლის „ვ“ ქვეპუნქტში ფოტოსურათზე გერბიანი ბეჭდის დამსმელ ორგანოებს დაემატა საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობა.
მუხლი 20¹. მე-4 პუნქტი 3¹ პუნქტზე მიუთითებს და ბლანკებით საგარეო საქმეთა სამინისტროს უზრუნველყოფს სააგენტო; მე-5 პუნქტით სამსახურებრივი სარგებლობის პასპორტს (ბიომეტრიულსაც) გასცემს საგარეო საქმეთა სამინისტრო, სააგენტოს რჩება მონაცემთა დამუშავება და დამზადება. 5¹ პუნქტიდან საკონსულო დაწესებულებები ამოვიდა, 5² პუნქტი კი ამოღებულია.
მუხლი 20². 8¹ პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტში სიტყვა „მშობლისგან“ ჩანაცვლდა ფორმით „მშობლისაგან“; ცვლილებას მართლწერითი ხასიათი აქვს.
მუხლი 20¹². დაემატა 20¹² მუხლი, რომელიც იუსტიციის და საგარეო საქმეთა მინისტრებს 2010 წლის 15 ოქტომბრამდე ავალებს ერთობლივი ბრძანებით დაადგინონ საკონსულო თანამდებობის პირებისთვის დელეგირებული უფლებამოსილების განხორციელების წესი.
მუხლი 3. მე-10 პუნქტში საზღვარგარეთ რეგისტრირებულ მოქალაქეზე პირადობის მოწმობას ახლა გასცემს სამოქალაქო რეესტრის სააგენტო დიპლომატიური წარმომადგენლობის ან საკონსულო დაწესებულების მეშვეობით.
მუხლი 13. პირველ პუნქტში გამცემი სუბიექტია სააგენტო, რომელიც მოქმედებს ტერიტორიული სამსახურებისა და საზღვარგარეთ წარმომადგენლობების/საკონსულოების მეშვეობით; მე-2 პუნქტი სააგენტოს აკისრებს ბლანკებით უზრუნველყოფას.
მუხლი 14. 14-ე მუხლს დაემატა მე-4–მე-9 პუნქტები პირადობის (ბინადრობის) ელექტრონული მოწმობის შესახებ: მატარებელი, მონაცემთა ჩამონათვალი და იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით ტექნიკური მახასიათებლების განსაზღვრა.
მუხლი 17. მე-17 მუხლს დაემატა 1¹ პუნქტი ბინადრობის მოწმობისთვის წარსადგენი დოკუმენტების ნათარგმნი და დამოწმებული ასლების სახით წარდგენის წესისა და პასპორტის თარგმანის გარეშე მიღების შესახებ.
მუხლი 20¹. მე-3 პუნქტით პასპორტს გასცემს სააგენტო ტერიტორიული სამსახურების ან საზღვარგარეთ წარმომადგენლობების/საკონსულოების მეშვეობით; მე-4 და მე-5 პუნქტები ახლებურად ჩამოყალიბდა, დაემატა 5¹ და 5² პუნქტები.
მუხლი 20⁷. 20⁷ მუხლი მთლიანად ამოღებულია — პასპორტის მოქმედების ვადის გაგრძელების წესი აღარ მოქმედებს.
მუხლი 20¹¹. დაემატა 20¹¹ მუხლი, რომელიც 2011 წლის 1 იანვრიდან ძალადაკარგულად აცხადებს №652 ბრძანების №2 დანართით გაცემულ პასპორტებს და ადგენს გარდამავალ გამონაკლისებს.
მუხლი 4. მე-2 პუნქტში ამოღებულია ორგანოებს შორის შეტყობინებისა და რეგისტრაციიდან მოხსნის ვადები; რჩება მოხსნის თარიღის განმსაზღვრელი წესი, რომელიც ახლა მხოლოდ საქართველოს ტერიტორიაზე საცხოვრებლის შეცვლას ეხება.
მუხლი 5. ამოღებულია მე-5 მუხლის პირველი პუნქტი განცხადების შინაარსისა და დოკუმენტების განსაზღვრის შესახებ; 1² პუნქტი ახლებურად ჩამოყალიბდა — ამოღებულია „განცხადებასთან ერთად წარსადგენი“ და დაემატა „იმ“.
მუხლი 19. ამოღებულია 1¹ პუნქტი, რომელიც იუსტიციის სამინისტროს ქვედანაყოფს 10-დღიან ვადაში სააგენტოსთვის მოქალაქეობრივი მდგომარეობის ცვლილების შეტყობინებას ავალებდა.
მუხლი 20². მე-7 და 7³ პუნქტებში სახელმწიფო ბაჟი შეიცვალა მომსახურების საფასურით; 8¹ პუნქტის „ვ“ ქვეპუნქტში შეიზღუდა მეორე მშობლის თანხმობის მიუღებლობის საფუძველი.
მუხლი 20³. 20³ მუხლს დაემატა 2¹ პუნქტი ბიომეტრიული პასპორტის სავალდებულო რეკვიზიტების ჩამონათვალით და მე-5 პუნქტი, რომელიც დამატებითი რეკვიზიტების დადგენას მინისტრის ბრძანებას ანიჭებს.
მუხლი 20. მე-3 პუნქტში წესის დამდგენი აქტი შეიცვალა: მთავრობის დადგენილების ნაცვლად ის განისაზღვრება იუსტიციის, საგარეო საქმეთა და შინაგან საქმეთა მინისტრების ერთობლივი ბრძანებით.
მუხლი 5. მე-5 მუხლს დაემატა 1¹ პუნქტი ბაზაში არსებული ინფორმაციის შემთხვევაში დოკუმენტების წარდგენის სავალდებულოობის გამორიცხვის შესახებ და 1² პუნქტი, რომელიც ამ წესს არ ავრცელებს ბაზასთან დაუკავშირებელ დიპლომატიურ და საკონსულო დაწესებულებებზე.
მუხლი 11¹. ახალი 11¹ მუხლი უშვებს სააგენტოს ბაზიდან კანონიერად მოპოვებული მოწმობის მონაცემების გამოყენებას პირის იდენტიფიცირებისთვის, როგორც პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტისა.
მუხლი 16. მე-16 მუხლის არსებული ტექსტი პირველ პუნქტად დანომრა და გამოყენების ფორმა შესწორდა; დაემატა მე-2 პუნქტი ბაზაში არსებული ინფორმაციის შემთხვევაში დოკუმენტების წარდგენის სავალდებულოობის გამორიცხვის შესახებ და მე-3 პუნქტი ბაზასთან დაუკავშირებელი დიპლომატიური და საკონსულო დაწესებულებების გამონაკლისისთვის.
მუხლი 17. მე-17 მუხლს დაემატა მე-3 პუნქტი, რომლის მიხედვით ბინადრობის მოწმობის მისაღებად დოკუმენტების წარდგენა სავალდებულო არ არის, თუ სააგენტოს ბაზა შეიცავს შესაბამის ინფორმაციას.
მუხლი 20². 8¹ პუნქტს დაემატა „ვ“ ქვეპუნქტი მეორე მშობლის თანხმობის მიღების შეუძლებლობის შემთხვევისთვის. ახალი 8⁵ პუნქტი ამ შემთხვევაში პასპორტის გაცემას აკავშირებს თანამდებობის პირის დასაბუთებულ წერილობით გადაწყვეტილებასთან, ხოლო 8⁶ პუნქტი უცხოეთში დამოწმებულ თანხმობას ლეგალიზებისა და აპოსტილის გარეშე იღებს.
მუხლი 20⁵. დაემატა 2¹ პუნქტი, რომელიც სააგენტოს ბაზაში შესაბამისი ინფორმაციის არსებობისას მე-2 პუნქტის საბუთების წარდგენას არასავალდებულოდ აცხადებს, და 2² პუნქტი, რომელიც ამ წესს არ ავრცელებს ბაზასთან დაუკავშირებელ დიპლომატიურ და საკონსულო დაწესებულებებზე.
მუხლი 5. მე-5 მუხლის პირველ პუნქტში რეგისტრაციისთვის წარსადგენი დოკუმენტების ჩამონათვალი კანონიდან გადავიდა იუსტიციის მინისტრის ბრძანებაზე; კანონში დარჩა განცხადების შინაარსი.
მუხლი 6. მე-6 მუხლში დოკუმენტების საზომი მე-5 მუხლის პირველი პუნქტიდან და „ამ კანონიდან“ საქართველოს კანონმდებლობაზე გადავიდა; ასევე დაემატა „აგრეთვე“ და ამოიღეს „სხვა“.
მუხლი 20³. 20³ მუხლს დაემატა ბიომეტრიული პასპორტის რეგულირება: გაცემის შესაძლებლობა, ჩიპის შიგთავსი, ტექნიკური მახასიათებლების განსაზღვრა მინისტრის ბრძანებით და ჩიპის მოთხოვნები.
მუხლი 20⁸. 20⁸ მუხლი მთლიანად ამოღებულია, მათ შორის საემიგრაციო პასპორტის ვადის გაგრძელების ან ახლის გაცემის წესი და გამოცვლილი პასპორტის დაბრუნება.
მუხლი 20¹⁰. ახალი 20¹⁰ მუხლი სააგენტოს აკისრებს ბიომეტრიული პასპორტებისა და დოკუმენტების გაცემისთვის საჭირო ორგანიზაციულ-ტექნიკური ღონისძიებების განხორციელებას.
მუხლი 4. ამოღებული მე-4 პუნქტის ნაცვლად დადგინდა დაწესებულების ადმინისტრაციის 10-დღიანი ვალდებულება, აცნობოს სააგენტოს სამხედრო სამსახურის გამო 3 თვეზე მეტით საცხოვრებელი ადგილის შეცვლის შესახებ, და ტექსტში გაჩნდა მე-5 პუნქტი რეგისტრაციის ადგილის არმქონე პირის რეგისტრაციისა და პირადობის მოწმობის გაცემის წესით.
მუხლი 5. მისამართის გარეშე რეგისტრაციის შემთხვევაში 6-თვიანი გამოცხადების ვალდებულება შეიცვალა ფაქტობრივი მისამართის მითითებით განცხადება-ანკეტაში და აღნიშვნით ელექტრონულ ბაზაში.
მუხლი 6. მე-6 მუხლში რეგისტრაციაზე უარის აკრძალვა ახლა მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის დოკუმენტებს უკავშირდება და დაემატა კანონით გაუთვალისწინებელი სხვა დოკუმენტის მოთხოვნის აკრძალვა.
მუხლი 7. მე-2 პუნქტში დიპლომატიური წარმომადგენლობისა და საკონსულო დაწესებულების ფუნქციებს რეგისტრაციის გარდა დაემატა საკონსულო აღრიცხვა და რეგისტრაციიდან და აღრიცხვიდან მოხსნა.
მუხლი 10. მე-10 მუხლში გარდაცვლილი რეგისტრაციიდან მოიხსნება გარდაცვალების რეგისტრაციასთან ერთად და მოხსნის თარიღად მიეთითება გარდაცვალების რეგისტრაციის თარიღი.
მუხლი 11. მე-11 მუხლის არსებული ნორმა პირველ პუნქტად გაფორმდა და დაემატა მე-2 და მე-3 პუნქტები ბინადრობის მოწმობის სახეებისა და ლტოლვილზე დროებითი მოწმობის გაცემის შესახებ.
მუხლი 12. მე-12 მუხლს დაემატა მე-3 პუნქტი ლტოლვილის დროებითი ბინადრობის მოწმობის დამადასტურებელი ძალის შესახებ.
მუხლი 13. მე-3 პუნქტში დიპლომატიური წარმომადგენლობისა და საკონსულო დაწესებულების 1-თვიან ვადას დაემატა სიტყვა „გასცემს“. მე-4 პუნქტში გაცემის შეჩერების წესი შეიცვალა დოკუმენტებს შორის შეუსაბამობისას ზუსტი მონაცემების განმსაზღვრელი წესით.
მუხლი 20². 20² მუხლის პირველ პუნქტში დაემატა ცალკე წესი სხვა სახელმწიფოში მყოფი მოქალაქისთვის: დოკუმენტები (2 ფოტოსურათი, სახელმწიფო ბაჟის ქვითარი, განცხადება-ანკეტა) წარედგინება საგარეო საქმეთა სამინისტროს, დიპლომატიურ წარმომადგენლობას ან საკონსულო დაწესებულებას.
მუხლი 2. მე-4 პუნქტში საცხოვრებელი ადგილის დასადასტურებლად მოთხოვნადი დოკუმენტი ახლა პირველ რიგში პირადობის (ბინადრობის) მოწმობაა, ხოლო რეგისტრაციის მოწმობა შეიძლება მოთხოვნილ იქნეს, თუ გრაფა „მისამართი“ შეუვსებელია; ორივე დოკუმენტი სანოტარო დამოწმებას არ საჭიროებს.
მუხლი 3. პირველ პუნქტში რეგისტრაციის ვალდებულება 16 წლის ასაკს მიღწეულ პირებს ეხება და მას დაემატა პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის მიღების ვალდებულება; დაემატა მე-4 და მე-5 პუნქტები საზღვარგარეთ მყოფი მოქალაქეების რეგისტრაციისა და საკონსულო აღრიცხვის შესახებ.
მუხლი 4. პირველ პუნქტში საცხოვრებელი ადგილის შეცვლის შესახებ შეტყობინება ეგზავნება სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს შესაბამის ტერიტორიულ სამსახურს, რომელიც პირს 10 დღეში (და არა 5 დღეში) გაატარებს რეგისტრაციაში.
მუხლი 5. მისამართის მითითების გარეშე რეგისტრირებულმა პირმა 6 თვეში ერთხელ უნდა გამოცხადდეს სააგენტოს იმ ტერიტორიულ სამსახურში, სადაც არის რეგისტრირებული, და არა იუსტიციის სამინისტროს რეესტრის მწარმოებელ ორგანოში.
მუხლი 7. პირველ პუნქტში საქართველოში მცხოვრებ პირთა რეგისტრაციასა და რეგისტრაციიდან მოხსნას ახორციელებენ სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურები იუსტიციის სამინისტროს რეესტრის მწარმოებელი ტერიტორიული ორგანოების ნაცვლად.
მუხლი 12. მე-12 მუხლის პირველ პუნქტში მოქალაქის პირადობის მოწმობა, ხოლო მე-2 პუნქტში ბინადრობის მოწმობა ადასტურებს საცხოვრებელ ადგილსაც; ბინადრობის მოწმობა უცხოელის მოქალაქეობასაც ადასტურებს.
მუხლი 13. მე-13 მუხლის მე-3 პუნქტში მოწმობის გაცემის ვადა დოკუმენტების წარმოდგენიდან 5 დღიდან 10 დღემდე შეიცვალა.
მუხლი 14. მე-14 მუხლის მე-3 პუნქტში „ნ“ ქვეპუნქტის (მისამართი) შემდეგ დაემატა „ო“ ქვეპუნქტი — რეგისტრაციის თარიღი.
მუხლი 21. 21-ე მუხლი სრულად ამოღებულია; მასთან ერთად ამოღებულია ნორმა რეგისტრაციაში გატარებისას და პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის აღებისას სახელმწიფო ბაჟის გადაუხდელობის შესახებ.
მუხლი 20³. პირველი პუნქტის ჩამონათვალს დაემატა ქვეყნის კოდი („ო“), პასპორტის ნომერი („პ“) და პასპორტის ტიპი („ჟ“); არასრულწლოვნების შესახებ ცნობები ახლა „რ“ ქვეპუნქტშია.
მუხლი 20⁴. პირველ პუნქტში დარჩა მხოლოდ 10-წლიანი და არასრულწლოვნისთვის 3-წლიანი ვადა, ხოლო 5 წლით გაგრძელების წესი ამოღებულია. მე-2–მე-4 პუნქტები, რომლებიც აწესრიგებდა გამგრძელებელ ორგანოებს, ინფორმაციის გაგზავნას და სახელმწიფო ბაჟს, ამოღებულია.
მუხლი 4. მე-4 მუხლის პირველ პუნქტში საცხოვრებელი ადგილის შეცვლის შეტყობინების ზღვარი სამი თვიდან 6 თვემდე შეიცვალა, ხოლო ადრესატი გახდა იუსტიციის სამინისტროს სახელმწიფო რეესტრის მწარმოებელი ტერიტორიული ორგანო; ვადები ციფრებით ჩამოყალიბდა.
მუხლი 5. მე-5 მუხლში მისამართის გარეშე რეგისტრირებული პირის გამოცხადების პერიოდი სამი თვიდან 6 თვემდე შეიცვალა და გამოცხადება ახლა იუსტიციის სამინისტროს სახელმწიფო რეესტრის მწარმოებელ ტერიტორიულ ორგანოში უნდა მოხდეს.
მუხლი 7. მე-7 მუხლის პირველ პუნქტში რეგისტრაციისა და მოხსნის განმახორციელებელი შინაგან საქმეთა ორგანოები შეიცვალა იუსტიციის სამინისტროს სახელმწიფო რეესტრის მწარმოებელი ტერიტორიული ორგანოებით.
მუხლი 10. მე-10 მუხლით გარდაცვლილის რეგისტრაციიდან მოხსნა უკავშირდება გარდაცვალების რეგისტრაციას, ხოლო ხუთდღიანი შეტყობინების ვალდებულება და მოწმობის წარდგენის საფუძველი ამოღებულია.
მუხლი 13. მე-4 პუნქტში სიტყვა „წარდგენილ“ შეიცვალა სიტყვით „წარმოდგენილ“; შეჩერების საფუძველი, ყალბი ან არაზუსტი მონაცემები დოკუმენტებში, უცვლელია.
მუხლი 14. პირადობის მოწმობის „ვ“ ქვეპუნქტში ბეჭედი და „ი“ ქვეპუნქტში ხელმოწერის რეკვიზიტი შინაგან საქმეთა განყოფილებიდან გადავიდა იუსტიციის სამინისტროს სახელმწიფო რეესტრის მწარმოებელ ტერიტორიულ ორგანოზე; „ი“ ქვეპუნქტში დაზუსტდა ტერმინი „დიპლომატიური წარმომადგენლობა“.
მუხლი 15. ბინადრობის მოწმობის „ვ“ ქვეპუნქტში ბეჭედი და „ი“ ქვეპუნქტში ხელმოწერა ახლა უკავშირდება იუსტიციის სამინისტროს სახელმწიფო რეესტრის მწარმოებელ ტერიტორიულ ორგანოს და მის ხელმძღვანელს.
მუხლი 19. 19-ე მუხლის 1–3 პუნქტებში მოწმობის ჩაბარების ადრესატი შინაგან საქმეთა ორგანოს ნაცვლად იუსტიციის სამინისტროს სახელმწიფო რეესტრის მწარმოებელი ტერიტორიული ორგანოა; მე-2 პუნქტში ტერმინი „უცხოელი“ შეიცვალა „უცხო ქვეყნის“ მოქალაქით.
მუხლი 4. პირველ პუნქტში ამოღებულია რეგისტრაციის მოწმობის გაცემის ფორმულირება, ხოლო მე-4 პუნქტი, რეგისტრაციის მოწმობის რეკვიზიტებისა და მისი ძალის შესახებ, მთლიანად ამოღებულია.
მუხლი 14. მე-14 მუხლის პირველ პუნქტში მოქალაქის პირადობის (ბინადრობის) მოწმობის რეკვიზიტებს დაემატა „ნ“ ქვეპუნქტი — მისამართი.
მუხლი 18. მე-18 მუხლის პირველ პუნქტში მოქალაქისთვის პირადობის მოწმობის შეცვლის ვალდებულების წარმოშობის შემთხვევებს დაემატა საცხოვრებელი ადგილის შეცვლა.
მუხლი 2. მე-2 მუხლს დაემატა მე-4 პუნქტი, რომელიც საცხოვრებელი ადგილის დასადასტურებლად მოთხოვნად ადგენს მხოლოდ რეგისტრაციის მოწმობას ან მის სანოტარო დადასტურების გარეშე ასლს, და მე-5 პუნქტი, რომელიც კრძალავს საცხოვრებელი ადგილიდან ცნობის მოთხოვნას.
Legal.ge