1.შვილად აყვანის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს რაიონული ( საქალაქო) სასამართლო.
2.მშვილებლებს ( მშვილებელს) შვილად აყვანის შესახებ განცხადება შეაქვთ ( შეაქვს) სასამართლოში თავიანთი ( თავისი) ან გასაშვილებელი ბავშვის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით.
3.შვილად აყვანის საქმე განიხილება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსი თ დადგენილი წესით.
4.უცხო ქვეყანაში მუდმივად მცხოვრები ბავშვის საქართველოში მუდმივად მცხოვრები პირების ( პირის) მიერ შვილად აყვანის შესახებ გადაწყვეტილებას, საქართველოსა და წარმოშობის სახელმწიფოს შორის შეთანხმებით, იღებს რაიონული ( საქალაქო) სასამართლო, თუ ასეთი გადაწყვეტილება წარმოშობის სახელმწიფოში არ არის მიღებული.
5.თუ უცხო ქვეყანაში მუდმივად მცხოვრები ბავშვის საქართველოში მუდმივად მცხოვრები პირების ( პირის) მიერ შვილად აყვანის შესახებ გადაწყვეტილება საქართველოში უნდა იქნეს მიღებული, ამ პირებს ( პირს) განცხადება შეაქვთ ( შეაქვს) სასამართლოში თავიანთი ( თავისი) ადგილსამყოფლის მიხედვით.
6.საქართველოში მუდმივად მცხოვრები ბავშვის უცხო ქვეყანაში მუდმივად მცხოვრები პირების ( პირის) მიერ შვილად აყვანის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს რაიონული ( საქალაქო) სასამართლო. საქართველოში მუდმივად მცხოვრები ბავშვის შვილად აყვანის მსურველ უცხო ქვეყანაში მუდმივად მცხოვრებ პირებს ( პირს) შვილად აყვანის შესახებ განცხადება შეაქვთ ( შეაქვს) სასამართლოში გასაშვილებელი ბავშვის ადგილსამყოფლის მიხედვით.
7.სასამართლო იღებს შვილად აყვანის შესახებ გადაწყვეტილებას, თუ მოსალოდნელია, რომ მშვილებელსა და შვილად აყვანილ ბავშვს შორის წარმოიშობა ისეთივე ურთიერთობა, როგორიცაა მშობელსა და შვილს შორის.
8.10 წლის ან 10 წელზე მეტი ასაკის ბავშვს უფლება აქვს, თავისი თანხმობის საფუძველზე დაესწროს სასამართლო სხდომას, თუ ეს არ ეწინააღმდეგება მის საუკეთესო ინტერესებს. 10 წლამდე ბავშვის სასამართლო სხდომაზე დასწრების საკითხს წყვეტს სასამართლო ბავშვის საუკეთესო ინტერესების, ასაკის, ჯანმრთელობის მდგომარეობისა და სიმწიფის ხარისხის გათვალისწინებით.
9.სასამართლოს უფლება აქვს, შვილად აყვანის საქმის მონაწილეებს დაატოვებინოს სასამართლო სხდომის დარბაზი შვილად აყვანაზე ბავშვის მიერ თანხმობის განცხადებისას ან ბავშვის მოსაზრებებისა და სურვილების მოსმენისას.
10.შვილად აყვანის საქმე დახურულ სასამართლო სხდომაზე განიხილება. მხარეებს შეუძლიათ მოითხოვონ ღია სასამართლო სხდომის გამართვა. თუ მშვილებელი (მშვილებლები) და 10 წლის ან 10 წელზე მეტი ასაკის ბავშვი ან მისი კანონიერი წარმომადგენელი ვერ თანხმდებიან, სასამართლო სხდომა დახურული იყოს თუ ღია, საკითხს სასამართლო წყვეტს. 10 წლამდე ბავშვის სასამართლო სხდომაზე დასწრების შემთხვევაში სასამართლო აღნიშნულ საკითხს მისი ასაკის, ჯანმრთელობის მდგომარეობისა და სიმწიფის ხარისხის გათვალისწინებით წყვეტს.
11.აკრძალულია ბავშვის შვილად აყვანა მშვილებლების სასამართლო სხდომაზე დასწრების გარეშე. საპატიო მიზეზის არსებობისას სასამართლო სხდომა შეიძლება ჩატარდეს ერთ- ერთი მშვილებლის მონაწილეობით.
12.შვილად აყვანისას გასაშვილებელი ბავშვის ინტერესებს სასამართლოში მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს უფლებამოსილი პირი იცავს.
13.ბავშვის უცხო ქვეყანაში შვილად აყვანის შესახებ სასამართლო გადაწყვეტილების მიღებამდე აკრძალულია ბავშვის მიმღებ სახელმწიფოში განთავსება ან ამ სახელმწიფოში გამგზავრება.
14.შვილად აყვანა არ შეიძლება რაიმე პირობით, ვადის მითითებით ან წარმომადგენლის მეშვეობით. შვილად აყვანის დროს მშვილებელს ( მშვილებლებს) უფლება აქვს ( აქვთ), ისარგებლოს ( ისარგებლონ) ადვოკატის ან სხვა უფლებამოსილი პირის საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული იურიდიული მომსახურებით, ხოლო უცხო ქვეყნის მოქალაქეს უფლება აქვს, ისარგებლოს კომპეტენტური ორგანოს, მისი არარსებობის შემთხვევაში კი – სხვა შესაბამისი აკრედიტებული იურიდიული პირის მომსახურებით.
15.სასამართლო ვალდებულია შვილად აყვანის შესახებ სასამართლო გადაწყვეტილება კანონიერ ძალაში შესვლიდან 5 სამუშაო დღის ვადაში გაუგზავნოს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს – სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს გადაწყვეტილების მიღების ადგილის მიხედვით და სააგენტოს შესაბამის ტერიტორიულ ერთეულს, ხოლო ამ მუხლის მე-5 და მე-6 პუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში – საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს – სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოსა და ცენტრალურ ორგანოს.
16.შვილად აყვანის ( გაშვილების) პროცედურის განხორციელების ნებისმიერ ეტაპზე, მაგრამ არაუგვიანეს შვილად აყვანის ( გაშვილების) საქმეზე სასამართლოს მიერ საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებისა, მშობელს ( მშობლებს) ამ კანონის მე-9 მუხლის მე-2 პუნქტის „ ე“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული თანხმობის არსებობისას, მშვილებელს ( მშვილებლებს) და გასაშვილებელ ბავშვს, თუ იგი 10 წლის ან 10 წელზე მეტი ასაკისაა, 10 წლამდე ასაკის გასაშვილებელ ბავშვს სიმწიფის ხარისხის გათვალისწინებით შეუძლია ( შეუძლიათ) უარი თქვას ( თქვან) შვილად აყვანაზე ( გაშვილებაზე).
17.თუ ბიოლოგიურმა მშობლებმა სააგენტოში შეიტანეს განაცხადი გაშვილებაზე უარის თქმის შესახებ, შვილად აყვანის შესახებ სასამართლო გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლამდე სააგენტო ატყობინებს სასამართლოს აღნიშნულის თაობაზე და მას განაცხადს უგზავნის.
18.თუ ბიოლოგიურმა მშობლებმა სააგენტოში შეიტანეს განაცხადი გაშვილებაზე უარის თქმის შესახებ, ხოლო შვილად აყვანის შესახებ სასამართლო გადაწყვეტილება შესულია კანონიერ ძალაში, სააგენტო ატყობინებს ბიოლოგიურ მშობლებს აღნიშნულის თაობაზე, მათთვის მშვილებლის ( მშვილებლების) ვინაობის გამხელის გარეშე.
19.სასამართლოს მიერ შვილად აყვანის შესახებ საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებამდე ახალი გარემოებების გამოვლენის შემთხვევაში მეურვეობისა და მზრუნველობის ადგილობრივ ორგანოს უფლება აქვს, ბავშვის საუკეთესო ინტერესების გათვალისწინებით შეცვალოს საკუთარი დასკვნა და მოითხოვოს სასამართლო პროცესის შეჩერება.
20.თუ სასამართლომ არ მიიღო შვილად აყვანის შესახებ გადაწყვეტილება, ბავშვს სხვა მშვილებელს ( მშვილებლებს) შესთავაზებენ. შვილად აყვანაზე სასამართლოს მიერ უარის თქმის მიზეზის გათვალისწინებით, სააგენტო უფლებამოსილია განიხილოს მშვილებლის ( მშვილებლების) რეგისტრაციის გაუქმების საკითხი. საქართველოს 2019 წლის 20 სექტემბრის კანონი №5017 – ვებგვერდი, 27.09.2019წ. საქართველოს 2020 წლის 21 მაისის კანონი №5917 – ვებგვერდი, 25.05.2020წ.
