მომსახურების ხელშეკრულების სამართლებრივი საფუძველი
საერთაშორისო მომსახურების ხელშეკრულება ქართული სამართლის პრიზმაში ეყრდნობა ვალდებულების ზოგად ცნებას: ვალდებულების ძალით კრედიტორი უფლებამოსილია მოსთხოვოს მოვალეს რაიმე მოქმედების შესრულება, და შესრულება შეიძლება გამოიხატოს მოქმედებისაგან თავის შეკავებაშიც. ამასთან, ვალდებულება შეიძლება ყველა მხარეს აკისრებდეს მეორე მხარის უფლებებისა და ქონებისადმი განსაკუთრებულ გულისხმიერებას — ეს ზოგადი საფუძველი მომსახურების ხელშეკრულებებსაც ავრცელებს თავის ქვეშ და საერთაშორისო გარიგებებშიც უცვლელი რჩება.
ხელშეკრულების თავისუფლების პრინციპი საერთაშორისო მომსახურებისთვისაც გადამწყვეტია: კერძო სამართლის სუბიექტებს შეუძლიათ კანონის ფარგლებში თავისუფლად დადონ ხელშეკრულებები და განსაზღვრონ მათი შინაარსი, მათ შორის ისეთებიც, რომლებიც კანონით გათვალისწინებული არ არის, მაგრამ არ ეწინააღმდეგება მას. ამასთან, დომინირებული მდგომარეობის მქონე მხარეს ეკისრება ხელშეკრულების დადების ვალდებულება და ეკრძალება კონტრაჰენტისთვის უსაფუძვლოდ არათანაბარი პირობების შეთავაზება.