ფრენშაიზინგის ხელშეკრულების ცნება
ფრენშაიზინგის ხელშეკრულება გრძელვადიანი ვალდებულებითი ურთიერთობაა, რომლითაც დამოუკიდებელი საწარმოები ორმხრივად კისრულობენ, საჭიროების მიხედვით, სპეციფიკურ ვალდებულებათა შესრულების გზით ხელი შეუწყონ საქონლის წარმოებას, გასაღებასა და მომსახურებათა განხორციელებას. ეს განსაზღვრება რამდენიმე მიზეზით არის მნიშვნელოვანი: პირველი — ურთიერთობა გრძელვადიანია და ამიტომ მისი დაგეგმვა წლების ჰორიზონტზე ხდება; მეორე — მხარეები დამოუკიდებელი საწარმოები რჩებიან, ანუ ფრენშაიზის მიმღები არ ხდება მიმცემის ფილიალი ან შვილობილი კომპანია.
ამ ბუნებრივი ორმხრივობიდან გამომდინარეობს მთელი თავი: ფრენშაიზის მიმცემი ინახავს და ვითარდებს სისტემას, ხოლო მიმღები — იხდის საზღაურს და აქტიურად ახორციელებს საქმიანობას. საქართველოში ეს ურთიერთობა სამოქალაქო კოდექსის ცალკე თავით არის განსაზღვრული, და მისი ნორმები ქმნის იმ მინიმალურ ჩარჩოს, რომელსაც მხარეთა შეთანხმება მეტად დეტალურად ავსებს.