ბიომასის ენერგეტიკული პროექტების სამართლებრივი ბაზა
ბიომასის ენერგეტიკული პროექტები საქართველოში ენერგეტიკის შესახებ კანონის ზოგად ჩარჩოში ერთიანდება. კანონი ადგენს ელექტროენერგეტიკის სექტორში წარმოების, გადაცემის, განაწილების, მიწოდებისა და ვაჭრობის, ხოლო ბუნებრივი გაზის სექტორში გადაცემის, განაწილების, მიწოდების, შენახვისა და ვაჭრობის საერთო სამართლებრივ ჩარჩოს, გამართული, გამჭვირვალე და კონკურენტული ბაზრების შექმნის მიზნით. ბიომასისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია კანონის პირველი მუხლის ის ნორმა, რომლითაც ბუნებრივი გაზისთვის, მათ შორის გათხევადებული ბუნებრივი გაზისთვის დადგენილი ნორმები ვრცელდება აგრეთვე ბიოგაზსა და ბიომასიდან მიღებულ გაზზე, ან სხვა სახეობის გაზზე, თუ ტექნიკურად შესაძლებელია მისი ბუნებრივი გაზის სისტემაში უსაფრთხოდ შეშვება და ტრანსპორტირება. ეს ნიშნავს, რომ ბიოგაზის პროექტი არ არის სამართლებრივ ვაკუუმში — ის მიმდინარეობს იმავე წესებით, რაც გაზის სექტორი საერთოდ.
ბიომასის ადგილი განახლებადი ენერგიის განმარტებებში
კანონის მე-3 მუხლი განახლებადი ენერგიის წყაროებს განმარტავს როგორც განახლებად არაწიაღისეულ ენერგიის წყაროებს და მათ შორის პირდაპირ ასახელებს ქარს, მზეს, გეოთერმულ ენერგიას, ტალღებს, ზღვის მიქცევ-მოქცევას, ჰიდროენერგიას, ბიომასას, ნარჩენების გადამუშავებით მიღებულ გაზს, წყალარინების გამწმენდი სადგურების გაზსა და ბიოგაზს. ბიომასაზე აგებული წარმოების ობიექტი ამრიგად სარგებლობს განახლებადი წყაროს სტატუსით, რაც კანონით გათვალისწინებულ წახალისებისა და მხარდაჭერის მექანიზმებთან წვდომის წინაპირობაა.
იმავე მუხლში განმარტებულია მიკროსიმძლავრის ელექტროსადგურიც: საბოლოო მომხმარებლის ან მომხმარებელთა ჯგუფის მფლობელობაში არსებული წარმოების ობიექტი, რომელიც იყენებს განახლებადი ენერგიის წყაროებს და უკავშირდება გამანაწილებელ ქსელს. ასეთი ობიექტის დადგმული სიმძლავრე 100 კილოვატს არ უნდა აღემატებოდეს, თუმცა კომისიას უფრო მაღალი ზედა ზღვარის განსაზღვრის უფლება აქვს — ამასთანავე ზღვარი 500 კილოვატს არავითარ შემთხვევაში არ უნდა აღემატებოდეს. ბიომასის მცირე პროექტებისთვის ეს განმარტება გადამწყვეტია, რადგან სწორედ ის განსაზღვრავს გამარტივებულ რეჟიმს. კანონი ცალკე განმარტავს მცირე სიმძლავრის ელექტროსადგურსაც — სადგურს, რომლის საპროექტო სიმძლავრე 15 მეგავატს არ აღემატება; ეს განმარტება ბიომასის შედარებით მსხვილი ობიექტების კლასიფიკაციისთვისაა მნიშვნელოვანი.
ტერმინოლოგიური სისწორე ბიომასის პროექტის დაგეგმვის საფუძველიცაა: კანონი ავტორიზაციას საქმიანობის ლიცენზირებასა და სერტიფიცირებასთან ერთად სხვა უფლებამოსილებების მინიჭებად განმარტავს, სიმძლავრე კი ელექტროენერგეტიკაში მეგავატებში გამოიხატება, ბუნებრივი გაზის სექტორში კი დროის ერთეულზე მაქსიმალურ ნაკადად განისაზღვრება შესაბამის ოპერატორთან დადებული ხელშეკრულებით. ამ ცნებების ზუსტი გამოყენება განაცხადების, ხელშეკრულებებისა და ანგარიშგების შედგენისას თავიდან იცილებს უსაფუძვლო უარყოფას და დავის რისკს.