დისკრიმინაციის ფორმები და აკრძალვა
გენდერული თანასწორობის შესაბამისობა საქართველოში „დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრის შესახებ“ საქართველოს კანონზეა დამყარებული. მუხლის 2 თანახმად, საქართველოში აკრძალულია ნებისმიერი სახის დისკრიმინაცია. პირდაპირი დისკრიმინაცია არის ისეთი მოპყრობა ან პირობების შექმნა, რომელიც პირს კანონმდებლობით დადგენილი უფლებებით სარგებლობისას დაცული ნიშნის — მათ შორის სქესის — გამო არახელსაყრელ მდგომარეობაში აყენებს ანალოგიურ პირობებში მყოფ სხვა პირებთან შედარებით. ირიბი დისკრიმინაცია კი ისეთი მდგომარეობაა, როდესაც ფორმით ნეიტრალური და არსით დისკრიმინაციული დებულება, კრიტერიუმი ან პრაქტიკა აღწევს იმავე შედეგს — ორგანიზაციისთვის ეს ნიშნავს, რომ ნეიტრალურად ჩამოყალიბებული წესიც შეიძლება დისკრიმინაციული აღმოჩნდეს.
კანონი ცალკე განსაზღვრავს შევიწროებას — ნებისმიერი ნიშნით პირის დევნა, იძულება ან არასასურველი ქცევა, რომელიც მიზნად ისახავს ან იწვევს პირის ღირსების შელახვას და დამაშინებელი, მტრული, დამამცირებელი გარემოს შექმნას, — და სექსუალურ შევიწროებას, რომელიც სექსუალური ხასიათის ნებისმიერ არასასურველ სიტყვიერ, არასიტყვიერ ან ფიზიკურ ქცევას მოიცავს. მრავალი ნიშნის მიხედვით დისკრიმინაციაც აკრძალულია, და აკრძალულია პირის იძულება, წაქეზება ან დავალების მიცემა, რომ მესამე პირის მიმართ დისკრიმინაცია განხორციელდეს. ამავდროულად, დისკრიმინაციად არ მიიჩნევა ფაქტობრივი თანასწორობისთვის განკუთვნილი განსაკუთრებული და დროებითი ღონისძიებები — განსაკუთრებით ქალისა და მამაკაცის თანასწორობის, ორსულობისა და დედობის საკითხებში — და განსხვავება, რომელიც სამუშაოს სპეციფიკურ მოთხოვნებს ემყარება.