ცილისწამების სარჩელი — სამართლებრივი ჩარჩო
ცილისწამების საქმეებში სასამართლო განსაზღვრულ კითხვებს უპასუხებს: იყო თუ არა გავრცელებული ცნობები აშკარად არასწორი, და მიაყენა თუ არა მათ ზიანი პირს. პირველ კითხვას სამოქალაქო კოდექსის მე-993 მუხლი წყვეტს: პირი, რომელიც განზრახ ან გაუფრთხილებლად ავრცელებს ან ახმაურებს სხვა პირისთვის ქონებრივი ზიანის მომტან ფაქტებს, ვალდებულია აანაზღაუროს აქედან წარმოშობილი ზიანი, თუ ეს ფაქტები აშკარად არასწორია. ამასთან, ზიანის ანაზღაურების ვალდებულება არ წარმოიშობა ისეთი გამონათქვამებისას, რომლებიც ემსახურება კანონიერი საზოგადოებრივი ინტერესების დაცვას — ეს გამონაკლისი სიტყვის თავისუფლებისა და საზოგადოებრივი დებატების სფეროს ხაზავს.
მეორე კითხვა ზოგადი დელიქტური ჩარჩოდან მოდის: კოდექსის მე-992 მუხლით პირი, რომელიც სხვა პირს მართლსაწინააღმდეგო, განზრახი ან გაუფრთხილებელი მოქმედებით მიაყენებს ზიანს, ვალდებულია მას აუნაზღაუროს ეს ზიანი. ცილისწამების სარჩელი სწორედ ამ ორი ნორმის გადაჭრაზეა აგებული: მოქმედება მართლსაწინააღმდეგოა, ბრალეულია და ზიანის მომტანი — და სასამართლო თითოეულ ელემენტს ცალკე აფასებს.