მუხლი 3. მე-2 ნაწილში შემოსავლების სამსახური განსაზღვრულია როგორც ფინანსთა სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალი საჯარო სამართლის იურიდიული პირი და დაემატა შემოკლებული სახელწოდება.
მუხლი 7. საბაჟო ორგანოს განმარტება დაიყვანა შემოსავლების სამსახურზე, მის ტერიტორიულ ორგანოებსა და მინისტრის მიერ შექმნილ სტრუქტურულ ერთეულებზე, ხოლო 24¹ პუნქტის ცალკე განმარტება ამოღებულია.
მუხლი 8. მე-8 მუხლის მე-2–მე-7 ნაწილები ახლებურად ჩამოყალიბდა: ამოღებულია საფოსტო გადამზიდველის წარმომადგენლობა და 50 000 ლარის საბანკო გარანტიის წესი, შემოვიდა წარმომადგენლის პასუხისმგებლობის, დოკუმენტების წარდგენის, დავალების გარეშე წარმომადგენლობისა და დეკლარაციასთან დაკავშირებული პროცედურების ახალი წესები.
მუხლი 22. 22-ე მუხლში საბაჟო ორგანოთა სისტემის შემადგენლობა განისაზღვრა შემოსავლების სამსახურით, მისი რეგიონული ცენტრებითა და სხვა სტრუქტურული ერთეულებით, ხოლო მე-2 ნაწილით სამსახური ფინანსთა სამინისტროს სისტემაშია და მოქმედებს მთელ ტერიტორიაზე.
მუხლი 59. 59-ე მუხლის პირველ ნაწილში საბაჟო საწყობის მფლობელად დასახელებულია შემოსავლების სამსახური და ამოღებულია მითითება ფინანსთა სამინისტროზე.
მუხლი 63. 63-ე მუხლის მე-5 ნაწილით საქონლის შემოტანა-გატანაზე ლიცენზიების, ნებართვებისა და სერტიფიკატების გაცემის უფლებამოსილება ენიჭება შემოსავლების სამსახურს, ხოლო მთავრობის დადგენილებით დელეგირების შესაძლებლობა შეიცვალა.
მუხლი 64¹. 64¹ მუხლის პირველ ნაწილში თანამშრომლობის მხარედ დასახელებულია უშუალოდ შემოსავლების სამსახური, ფინანსთა სამინისტროზე მითითების გარეშე.
მუხლი 65. 65-ე მუხლს დაემატა მე-5 ნაწილი, რომლითაც დეკლარაციას ძირითადად ავსებს შემოსავლების სამსახური (დელეგირების უფლებით), და მე-6 ნაწილი, რომლითაც პირს შეუძლია თავად შეავსოს დეკლარაცია მთავრობის დადგენილებით დადგენილი წესით.
მუხლი 8. მე-4 ნაწილში წარმომადგენლის მითითება „საბაჟო პროცედურების განხორციელებისას“ შეიცვალა საბაჟო დეკლარირებისა და დეკლარირებული მონაცემების რეგისტრაციის, შემოწმების მითითებით. ასევე ახლებურად ჩამოყალიბდა წინადადება გარანტიის წესების დადგენის შესახებ: წესები დგინდება ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით.
მუხლი 9¹. ამოღებულია 90-დღიანი მოქმედების წესი და მისი პირობა წინა მე-4 პუნქტიდან, ხოლო ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით განსაზღვრული საკითხების ჩამონათვალი ახლებურად ჩამოყალიბდა: „თანხმობის ან უარის თქმის“ ნაცვლად მითითებულია გადაწყვეტილების მიღება ან მიღებაზე უარის თქმა, ხოლო „წესი“ გახდა „წესები“.
მუხლი 26. ინტეგრირებული ტარიფის დამტკიცების უფლებამოსილება ფინანსთა მინისტრს ჩამოერთვა და მე-6 პუნქტით მთავრობის დადგენილებას მიენიჭა.
მუხლი 27. მე-4 პუნქტში ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურის დამტკიცება მთავრობიდან ფინანსთა მინისტრს გადაეცა და გამოყენების წესის განსაზღვრა აღარ არის მითითებული.
მუხლი 33. მე-5 პუნქტში იმავე მწარმოებლის „მსგავსი“ საქონლის ნაცვლად ახლა „იდენტური“ საქონლის გარიგების ფასია საზომი.
მუხლი 37. პირველ პუნქტში მითითება ორი მუხლიდან (32-ე და 36-ე) 32-ე–36-ე მუხლების დიაპაზონზე გაფართოვდა.
მუხლი 42. ნორმა ახლა მიემართება საქონელზე ადრე გამოყენებულ სხვა დამუშავების ოპერაციას ან გამოყენების მიზნის ცვლილებას და ეხება თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვებისას ღირებულების დებულებების გამოყენებას.
მუხლი 50. მე-5 პუნქტში გაფართოვდა საბაჟო კონტროლის დოკუმენტის გაცემის საფუძველი და გამონაკლისთა წყარო, ხოლო მინისტრის ბრძანების რეგულირების საგანი დოკუმენტის ფორმას, შევსებას, ცვლილებებსა და წარდგენის შემთხვევებს მოიცავს.
მუხლი 4. მე-4 მუხლს დაემატა მე-4 ნაწილი, რომლის თანახმადაც შემოსავლების სამსახურის უფროსის მიერ ცალკეული საკითხის გადაწყვეტისას უფლებამოსილება შეიძლება დელეგირებულ იქნეს საბაჟო ორგანოს თანამშრომელზე.
მუხლი 6. მე-6 მუხლის მე-2 ნაწილში საქართველოს საქონლის ერთი წინადადებით მოცემული განმარტება შეიცვალა ა)–ზ) ქვეპუნქტებით, რომლებიც ამატებს ახალ კატეგორიებს და ნარჩენებზე გამონაკლისს.
მუხლი 7. 26-ე პუნქტში საბაჟო პროცედურების განმარტება დაწვრილებით გადანაწილდა: გამოიყოფა დეკლარირება, დეკლარირებული მონაცემების რეგისტრაცია და შემოწმება, დათვალიერება, საბაჟო დამუშავების პირობების შემოწმება და გაშვების შემდგომი საბაჟო შემოწმება. დაემატა 39-ე პუნქტი მთლიანად წარმოებული ან მიღებული საქონლის განმარტებით.
მუხლი 8. მე-8 მუხლი სრულად გადაწყობილია: წარმომადგენლის განმარტება და პირდაპირი/ირიბი წარმომადგენლობა ცალკე ნაწილებშია, წარმომადგენელი შეიძლება იყოს 50 000 ლარის საბანკო გარანტიით უზრუნველყოფილი პირი, ხოლო დაემატა ტრანზიტის გამონაკლისი, წარმომადგენლის ვალდებულებების და დავალების წარდგენის წესები.
მუხლი 9¹. დაემატა 9¹ მუხლი, რომელიც აწესრიგებს წინასწარ საბაჟო გადაწყვეტილებას სასაქონლო კოდისა და წარმოშობის ქვეყნის შესახებ, მის სავალდებულო ძალას, 90-დღიან მოქმედებას და მიღების წესის განსაზღვრას მინისტრის ბრძანებით.
მუხლი 15. მე-15 მუხლის პირველ ნაწილში დოკუმენტებისა და ინფორმაციის წარდგენის და დახმარების გაწევის ვალდებულება დეკლარანტთან ერთად ვრცელდება მე-8 მუხლით განსაზღვრულ წარმომადგენელზე.
მუხლი 16. მე-16 მუხლის პირველ ნაწილში კომერციული საიდუმლოების გამოყენების ერთადერთი საფუძველი გაფართოვდა სამ ქვეპუნქტად: დაემატა უცხო ქვეყნის საბაჟო ორგანოს მოთხოვნა ხელშეკრულების საფუძველზე და სასაზღვრო პოლიციის მოთხოვნა მგზავრებთან და სატრანსპორტო საშუალებებთან დაკავშირებით; დანარჩენი ცვლილებები ფრაზის გადაწყობაა.
მუხლი 20. მე-20 მუხლში დაემატა წესი საბაჟო კონტროლის ზონაში საქმიანობისა და გადაადგილების საბაჟო ორგანოს თანხმობასა და კონტროლზე დამოკიდებულების შესახებ, სასაზღვრო პუნქტებისთვის კი ერთობლივი ბრძანებით დასადგენი წესით.
მუხლი 128. 128-ე მუხლის პირველ ნაწილს დაემატა „მ“ ქვეპუნქტი, რომელიც არარეზიდენტი ტურისტის მიერ შემოტანილ პირადი სარგებლობის ჩამოთვლილ საქონელს (მ.ა–მ.ო) იმპორტის გადასახდელებისგან გათავისუფლებულ საქონელთა ნუსხაში ამატებს, მათ შორის რაოდენობრივი შეზღუდვებით (მაგ. „ერთი“ ერთეული).
მუხლი 3. მე-2 პუნქტში ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების გამომცემი თანამდებობის პირი ახლა ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის უფროსია, საბაჟო დეპარტამენტის თავმჯდომარის ნაცვლად; „ასეთი აქტების“ ნაცვლად ჩაიწერა „ამ აქტები“.
მუხლი 7. საბაჟო ორგანოს განმარტებაში საბაჟო დეპარტამენტი შეიცვალა შემოსავლების სამსახურით და დაემატა ახალი განმარტება — 24¹ პუნქტი, რომელიც განსაზღვრავს შემოსავლების სამსახურს და მის უფლებამონაცვლეს.
მუხლი 22. პირველ პუნქტში სისტემის ცენტრი ახლა შემოსავლების სამსახურია; ამოღებულია მე-2 პუნქტი (სამართალდამცავი სტატუსი და საქვეუწყებო დაწესებულების ფორმა) და მე-3 პუნქტი (ფინანსური პოლიციის სოციალური გარანტიები).
მუხლი 25. 25-ე მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტები ამოღებულია — საბაჟო ორგანოს თანამშრომლის ინტერესთა კონფლიქტისა და თავსებადობის შეზღუდვები.
მუხლი 59. 59-ე მუხლის პირველ პუნქტში საბაჟო საწყობის მფლობელად დასახელებულია შემოსავლების სამსახური საბაჟო დეპარტამენტის ნაცვლად.
მუხლი 63. 63-ე მუხლის მე-5 პუნქტში უფლებამოსილების დელეგირების ადრესატია შემოსავლების სამსახური, საბაჟო დეპარტამენტის ნაცვლად.
მუხლი 84. 84-ე მუხლში სასაზღვრო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანო ახლა შემოსავლების სამსახურია, საბაჟო დეპარტამენტის ნაცვლად.
მუხლი 90. 90-ე მუხლში მგზავრის საქონლის შესანახი საბაჟო საწყობი ახლა შემოსავლების სამსახურისაა, საბაჟო დეპარტამენტის ნაცვლად.
მუხლი 7. მე-6 პუნქტში სატარიფო ღონისძიებების განმსაზღვრელი წყაროა საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული საბაჟო გადასახადი „საბაჟო ტარიფის შესახებ“ კანონის ნაცვლად; მე-8 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტში იმპორტის გადასახდელის ერთ-ერთი შემადგენელი ახლა „საბაჟო გადასახადია“ და არა „საბაჟო ტარიფი“.
მუხლი 26. 26-ე მუხლის მე-4 ნაწილში სიტყვა „შეღავათებით“-ს მიმდევარი ფრჩხილებში მოცემული „(პრეფერენციებით)“ ამოღებულია; საქონლის მიერ დადგენილი პირობების დაკმაყოფილების მოთხოვნა ახლა მხოლოდ „შეღავათებით სარგებლობას“ უკავშირდება.
მუხლი 28. საბაჟო გადასახადის განაკვეთების, მათი შემოღებისა და ადმინისტრირების წესების მარეგულირებელ აქტად „საბაჟო ტარიფის შესახებ“ კანონის ნაცვლად დასახელდა საქართველოს საგადასახადო კოდექსი.
მუხლი 29. მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტში არაპრეფერენციული წარმოშობა გამოიყენება საბაჟო გადასახადის გამოყენებისათვის, ხოლო 26-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „გ“ და „დ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული გამონაკლისი ჩამოყალიბებულია სიტყვების „სატარიფო“ და „(პრეფერენციებით)“ გარეშე.
მუხლი 31. პირველ პუნქტში საქონლის შეფასების მიზნებში „საბაჟო ტარიფი“ შეიცვალა „საბაჟო გადასახადით“.
მუხლი 90. პირველ და მე-2 პუნქტებში მგზავრის დეკლარირებისა და პირადი ნივთების დაუბეგრავი რაოდენობისა და ღირებულების მითითება გადატანილია საგადასახადო კოდექსის 270⁵ მუხლის „ლ“ ქვეპუნქტზე.
მუხლი 91. მე-2 პუნქტში საფოსტო გზავნილის საბაჟო დეკლარაციის წარდგენის საფუძველი — დაუბეგრავი რაოდენობისა და ღირებულების გადაჭარბება — ახლა საგადასახადო კოდექსის 270⁵ მუხლის „ლ“ ქვეპუნქტზეა მიბმული.
მუხლი 134. პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტში გადამუშავების რეჟიმის შეზღუდვის პირობაში „საბაჟო ტარიფი“ შეიცვალა „საბაჟო გადასახადით“.