მარეგულირებელ მოთხოვნებთან შესაბამისობა

ელექტრონული კომერციის შესაბამისობა

სჭირდება თუ არა ონლაინ მაღაზიას ლიცენზია საქართველოში?

არა, საინფორმაციო საზოგადოების მომსახურების მიწოდება ელექტრონული კომერციის შესახებ კანონის მე-3 მუხლით ლიცენზირებას, ნებართვას და ავტორიზებას არ ექვემდებარება. გამონაკლისს წარმოადგენს მხოლოდ სექტორული სალიცენზიო რეჟიმისადმი დაქვემდებარებული საქმიანობები.

რომელი ინფორმაცია უნდა იყოს მუდმივად ხელმისაწვდომი მომხმარებლისთვის?

მიმწოდებლის საფირმო სახელწოდება და სამართლებრივი ფორმა, მისამართი, საკონტაქტო ინფორმაცია, რეესტრის იდენტიფიკაციის ნომერი და არსებობის შემთხვევაში ლიცენზიის მონაცემები. მომსახურების ფასი ყველა ხარჯის, მათ შორის მიტანისა და გადასახადების ჩათვლით უნდა იყოს მითითებული.

რა მოთხოვნები აქვს კანონს ელექტრონული ხელშეკრულების მიმართ?

ხელშეკრულებამდე მომხმარებელს უნდა მიეწოდოს ინფორმაცია ტექნიკური ეტაპების, შენახვის პირობების, ხელმისაწვდომი ენებისა და შეცდომის გამოსწორების საშუალებების შესახებ, ხოლო შეკვეთა დაუყოვნებლივ და ელექტრონულად დადასტურდება. ხელმოწერით დადასტურების შემთხვევაში ხელშეკრულება ქართული კანონმდებლობის შესაბამისად იდება.

რა უფლება აქვს მომხმარებელს წესების დარღვევისას?

მე-15 მუხლის თანახმად, მომხმარებელი დარღვევის შემთხვევაში სააგენტოს მიმართავს. ეს მექანიზმი სასამართლოსთვის, არბიტრაჟისთვის მიმართვის ან მედიაციის უფლებას არ ამცირებს, ამიტომ დავის ორი პარალელური გზა რჩება ღია.

4 წთ·9 იან 2026

ელექტრონული კომერცია საქართველოში ცალკე, თვითკმარი სალიცენზიო რეჟიმს არ ქმნის, თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ონლაინ გაყიდვები სამართლებრივად არარეგულირებადია. ელექტრონული კომერციის შესახებ კანონი მიმწოდებლისთვის აწესრიგებს ინფორმაციის გამჭვირვალობის, კომერციული შეტყობინებების, ხელშეკრულების დადების პროცესისა და შეკვეთის დადასტურების ზუსტ ვალდებულებებს, ხოლო მომხმარებლისთვის — დარღვევის შემთხვევაში სააგენტოსთან მიმართვის ეფექტიან მექანიზმს. ამ გვერდზე ჩვენ თითოეულ ამ ვალდებულებას კანონის შესაბამისი მუხლების საფუძველზე გიხსნით.

ლიცენზირების თავისუფლება და მისი საზღვრები

გამყიდველებისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი საწყისი პოზიცია კანონის მე-3 მუხლშია ჩამოყალიბებული: საინფორმაციო საზოგადოების მომსახურების მიწოდება ლიცენზირებას, ნებართვის მიღებას ან ავტორიზებას არ ექვემდებარება. ონლაინ მაღაზია სწორედ ასეთ მომსახურებად მუშაობს.

ეს თავისუფლება აბსოლუტური არაა: იგი არ ვრცელდება სხვა აქტებით სალიცენზიო, სანებართვო ან ავტორიზაციის რეჟიმისადმი დაქვემდებარებულ საქმიანობებზე, ამიტომ რეგულირებად სექტორთან შეხებისას ჯერ სექტორული მოთხოვნები გადამოიწმება.

მიმწოდებლის შესახებ ინფორმაციის მუდმივი ხელმისაწვდომობა

კანონის მე-4 მუხლი მომსახურების მიმწოდებელს ავალდებულებს, მომხმარებლისთვის უზრუნველყოს საკუთარი თავის შესახებ მინიმალური ინფორმაციის მუდმივად და ადვილად ხელმისაწვდომობა. ეს ინფორმაცია მოიცავს საფირმო სახელწოდებასა და სამართლებრივ ფორმას, ფაქტობრივ მისამართს, ელექტრონული ფოსტის მისამართსა და სხვა საკონტაქტო ინფორმაციას, მეწარმეთა და არასამეწარმეო იურიდიულ პირთა რეესტრის იდენტიფიკაციის ნომერს, ხოლო არსებობის შემთხვევაში — ლიცენზიის ან ნებართვის რეგისტრაციის მონაცემებს, მისი მოქმედების ვადას და გამცემი ორგანოს დასახელებას.

ფასს განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა: ღირებულება მკაფიოდ უნდა იყოს მითითებული და მოიცავდეს ყველა ხარჯის, მათ შორის მიტანისა და გადასახადების დეტალურ ინფორმაციას. მიმწოდებელი ამ ინფორმაციის სიზუსტესა და ხელმისაწვდომობაზე პასუხისმგებელია, და უფრო მაღალი სტანდარტის არსებობისას ეს მოთხოვნები ვალდებულებისგან არ ათავისუფლებს.

კომერციული შეტყობინებების გამჭვირვალობა

მე-5 მუხლი კომერციულ შეტყობინებებს, როგორც საინფორმაციო საზოგადოების მომსახურების ნაწილს, უყენებს გამჭვირვალობის მოთხოვნებს: შესაძლებელი უნდა იყოს რეკლამის მკაფიოდ იდენტიფიცირება და იმ პირის ცალსახად გამოცნობა, რომლის სახელითაც იგი გადაიგზავნება. ფასდაკლება, სპეციალური შეთავაზება ან საჩუქარი და მათი სარგებლობის პირობები ადვილად ხელმისაწვდომი და გასაგები უნდა იყოს, ხოლო სარეკლამო გათამაშება ან შეჯიბრება — მკაფიოდ იდენტიფიცირებადი, მონაწილეობის გასაგები პირობებით.

არასასურველ, წინასწარი თანხმობის გარეშე გამოგზავნილ კომერციულ შეტყობინებებზე პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ კანონის წესი ვრცელდება — საკონტაქტო ბაზასთან მუშაობა ამიტომ განსაკუთრებულ სიფრთხილეს ითხოვს.

მსგავსი სერვისები